| |
Stikstof cyclus, basis chemie van de vijver
De stikstofcyclus is de weg die stikstof (chemische benaming N) aflegt in de vijver. Stikstof is een meststof die in veel gedaantes kan voorkomen. Veel organisch afvalmateriaal dat in de vijver ontstaat, bestaat uit eiwitten en aminozuren. Dit zijn stikstofhoudende verbindingen en worden door enzymen en bacteriën verwerkt tot Ammonium (NH4) (stap 1). Ook vissen stoten Ammonium uit via de kieuwen. Ammonium is giftig voor de vissen maar bij een te hoge PH waarde wordt ammonium omgezet in Ammoniak (NH3) wat zeer giftig is.Om het giftige Ammonium/Ammoniak te verwerken kunnen planten worden geplant. Deze zijn tot zekere hoogte in staat dit op te nemen als meststof. Het restant zal alternatief verwerkt moeten worden. Hier komen de bacteriën bij kijken.
De Nitrosomas bacteriën zetten de NH4 om in NO2 (nitriet) (stap 2) H is waterstof en O is zuurstof. De bacteriën koppelen dus het waterstof los, laten dit met zuurstof O reageren tot H2O (water) en gebruikt een 2-tal zuurstof atomen en koppelt deze aan de stikstof. Door deze reactie is er veel zuurstof nodig voor deze omzetting. Nitriet is giftig voor vissen en zal dus snel omgezet moeten worden. Nitriet reageert met hemoglobine in het bloed tot Metahemoglobine, welke niet meer in staat is zuurstof te transporteren. Het gevolg hiervan is dat de organen in het lichaam van de vissen de weinig zuurstof krijgen en de vissen stikken.
Ook het omzetten van nitriet in het niet giftige nitraat (2NO3) (stap 3) zijn bacteriën nodig, dit zijn de Nitrobacter bacteriën. Ook deze bacteriën gebruiken zuurstof om de NO2 om te zetten in 2NO3 want 2NO2 + O2 = 2NO3. nitraat is niet giftig maar wel een perfecte meststof voor alle plantensoorten. Als er te weinig planten in de vijver staan zal de natuur een noodgreep toepassen in de vorm van overmatige groei van algen (stap 4). De algen sterven na verloop van tijd en vormen weer organische afvalstoffen (stap 5) waardoor de cyclus weer rond is.
Wat zijn de gevolgen van een verandering ?
| Top | Contact | Home |

|